3 stycznia 2017 Udostępnij

Porady, a agresja

Agresja u zwierząt to pojęcie jak najbardziej aktualne. Wiele osób poszukuje odpowiedzi jak sobie z nią radzić. Jednoznaczna odpowiedź nie jest możliwa, ponieważ każdy przypadek trzeba rozpatrywać indywidualnie. Agresja może pojawić się u wszystkich ras psów. Jednak najczęściej występuje wskutek błędów wychowawczych. Pies źle wychowywany nauczył się, że żeby przetrwać musi zachowywać się agresywnie. Takie zachowanie towarzyszy mu przeważnie przez całe życie. To dzięki takiemu zachowaniu może utrzymać swoją pozycję w stadzie lub zdobywać pokarm.


Porady, a agresja
Czasami taka agresja może być wrodzona, chociaż zdecydowanie częściej jest ona nabyta. Ludzie dosyć często pytają o agresję nerwicową. Ten rodzaj agresji jest przeważnie konsekwencją złego wychowania zwierzęcia. By bliżej zrozumieć ten przepadek, warto podać konkretny przykład złego wychowania. Na świat przychodzi mały rottweilerek. Trochę dorasta i jego właściciel zabiera go na spacer. Prowadzi go na smyczy i w końcu spotykają na swojej drodze innego, dorosłego psa. Taki który jest bardzo pewny siebie. Właściciel boi się o swojego małego pupila więc uniemożliwia im kontakt ciągnąc go do siebie. Szczeniak nie może ani uciec, ani okazać nieposłuszeństwa i dochodzi do tego zdenerwowanie. Brak wyboru powoduje u niego warczenie i szczekanie. Właściciele bardzo często błędnie odczytują takie zachowanie jako oznakę odwagi i jedynie je potęgują w przyszłych konfrontacjach. Jeżeli pochwalimy takie zachowanie to utrwalamy w psie agresję, która w późniejszym wieku jedynie przybierze na sile. Taka agresja może też pojawić się w stosunku do ludzi. Proces przebiega bardzo podobnie. Pierwsze takie reakcje są jedynie wynikiem strachu psa. Nagradzając je na przykład poklepywaniem wzmacniamy takie zachowanie potęgując przyszłą agresję. Przyczyną agresji psa jest brak zaufania do człowieka. Pies pozbawiony kontaktu z ludźmi będzie się czuł niepewnie, gdy do niego dojdzie i może objawiać się to właśnie agresją. Pies, który ma zapewniony odpowiedni kontakt z innymi ludźmi jest pewny siebie i nie będzie okazywał żadnej agresji.

Podsumowując właściciel boi się o swojego małego pupila więc uniemożliwia im kontakt ciągnąc go do siebie. Szczeniak nie może ani uciec, ani okazać nieposłuszeństwa i dochodzi do tego zdenerwowanie. Brak wyboru powoduje u niego warczenie i szczekanie.