3 stycznia 2017 Udostępnij

Portret kotów leśnych

Koty leśne stanowią rasę, o której można mówić, że rozwijała się bez wpływu człowieka. Najpopularniejsze ich rasy miała prawdopodobnie wspólnych przodków. Przyczyną ich różnic w wyglądzie są różnice klimatyczne, w jakich się znajdowały. Te wszystkie rasy mają jedną wspólną cechę. Są przedstawicielami rodziny kotów półdługowłosych. Mimo że wywodzą się ze środowisk leśnych to cechuje je otwartość do ludzi i wrażliwość. Ich temperament jest zrównoważony, ale nie stronią od wszelkiego rodzaju zabaw.

Portret kotów leśnych
Różnego rodzaju wspinaczki i gonitwy zapewniają im rozrywkę przez długi czas. Jedyne czego nie znoszą to nudy. Dobrze czują się w grupie a wobec swoich opiekunów są bardzo lojalne. Koty norweskie są odmianą bardzo często określaną jako wiewiórki. To, co ich wyróżnia na tle innych ras kotów to to, że potrafią schodzić z drzew głową w dół. Dzięki swojemu spokojnemu przysposobieniu idealnie sprawdzą się jako domowi pupile. Uwielbiają wręcz kontakt z naturą. Kot syberyjski jest to dosyć spory osobnik. Jego głowa jest długa i lekko zaokrąglona. Czoło tego kota jest szeroki a nos średniej długości. Uszy nie są za duże. Oczy ma spore o kształcie owalnym. Zwierzak ten ma długi korpus o mocnej budowie. Sierść dosyć charakterystyczna, półdługowłosa. Może mieć przeróżne barwy i znaczenia. Wyjątek stanowią znaczenia himalajskie, kolor liliowy oraz czekoladowy. Maine Coon. Koty należące do tego gatunku cechuje wielkość. Są one dosyć masywne i trudne je pomylić. Kotki są zdecydowanie mniejsze od kocurów. Ich głowa jest średniej wielkości i dosyć mocna. Czoło słabo zaokrąglone. Na twarzy dostrzec można specyficzne przejście od kufy do kości policzkowych i twarzy. Oczy kotów z tego gatunku są duże i mają duży rozstaw. Są także delikatnie owalne. Koty te mają mocne kończyny, umięśnione, same łapy są spore. Ich futro jest wielosezonowe. Cechuje je spora gęstość i jedwabistość. U tego gatunku można spotkać wszelkiego rodzaju barwy futra. Nawet mieszanki z kolorem białym. To ile jest koloru białego nie ma żadnego wpływu na ocenę.

Podsumowując koty norweskie są odmianą bardzo często określaną jako wiewiórki. To, co ich wyróżnia na tle innych ras kotów to to, że potrafią schodzić z drzew głową w dół. Dzięki swojemu spokojnemu przysposobieniu idealnie sprawdzą się jako domowi pupile.